عطش

چه کنیم لذت عبادت را درک کنیم ؟

آقای غرویان چنین می نویسد : « به آقای بهجت عرض کردم : حاج آقا عمرمان گذشت اما هنوز لذتی از عبادت و بخصوص نماز احساس نکرده ایم ، به نظر شما چه باید بکنیم که اقلا اندکی از آنچه که ائمه معصومین علیهم السلام فرموده اند بچشیم ؟

ایشان در حالی که همچنان مشغول ذکر و دعا بودند ، نگاه دیگری به من کردند و سپس در حالی که سر تکان می دادند فرمودند : آقا، عام البلوی است ! این دردی است که همه گرفتاریم !

عرض کردم : آقا ، به هر حال مراتب دارد و مسئله نسبی است ، بعضی همچون شما مراتب عالی دارند و ما ها هیچی نداریم ، ماها چه باید بکنیم ؟

فرمودند : شاید من مرتبه شما را تمنا بکنم !

عرض کردم : مسئله تعارف در کار نیست . این واقعیتی است که عرض می کنم .

باز هم ایشان در جواب با فروتنی و تواضع خاصی فرمودند : " عمتک مثلک " و مرادشان این بود که من هم مثل شما هستم .

به هر حال پس از چند بار اصرار فرمودند : این احساس لذت در نماز یک سری مقدمات خارج از نماز دارد و یک سری مقدمات در خود نماز .آنچه که در قبل از نماز باید مورد ملاحظه شود و عمل شود ، این است که انسان گناه نکند ، قلب را سیاه نکند ، دل را تیره نکند ، معصیت روح را مکدر نکند ، نورانیت دل را می برد ، و اما هنگام خود نماز انسان باید زنجیر وسیمی دور خودش بکشد تا غیر خدا داخل نشود ، بایستی فکرش را از غیر خدا  منصرف کند و توجهش به غیر خدا مشغول نشود . البته اگر به طور غیر اختیاری توجهش به جایی رفت که هیچ ، اما به محض التفات پیدا کردن بایستی قلبش را از غیر خدا منصرف کند .»